over

Bestuur en redactie VVG Mol

Van Baelen Francois



Voorzitter Vereniging Vaderlandslievende Groeperingen Mol.



Als zoon van een oud-krijgsgevangene hoorde ik geregeld verhalen over de oorlog. De interesse kon dus niet uitblijven en ik bewonderde vaak mijn vader in de toen nog majestueuze optochten van de Verbroedering. Het gebeurde wel eens dat ik aan een feestevenement deelnam en dan op latere leeftijd gesprekken voerde met de aanwezigen.  Dit moet de toenmalige voorzitter niet ontgaan zijn en op zeker ogenblik vroeg hij me om in de vereniging te komen om “boekjes -brochuurtjes” te schrijven over het oorlogsgebeuren in Mol. “Als leraar Nederlands, die bijna op rust was, mocht dat geen probleem zijn!” volgens meneer de voorzitter. Schoorvoetend gaf ik toe en stilaan kregen we een ploeg bij mekaar die de Verbroedering draaiend hield. Van het één komt het ander en nu zitten we tot over de oren in de werking. Hopelijk mag de vruchtbare samenwerking met het hele team nog een lang leven beschoren zijn.


Als plaatsvervanger van de voorzitter sta ik hem bij in het beleid van de vereniging.

Mijn taak als woordvoerder bestaat erin om VVG-Mol te vertegenwoordigen naar de buitenwereld en de pers toe.


Hoofdredacteur zijnde, leid ik de redactievergaderingen en werk samen in team met de andere redacteurs aan de editie van de jaaruitgave van de vereniging. In hogergenoemde hoedanigheid leg ik ook de laatste hand aan de nieuwe uitgave en krijgt de drukker dan het fiat om er weer een prachtig geheel van te maken.


Geerings Gil



Sinds jaar en dag  ben ik gefascineerd door de Tweede Wereldoorlog. Vroeger was ik elk vrij moment op pad met een metaaldetector. Favoriete plaatsen waren Hurtgenwald en plaatsen nabij de grens België - Luxemburg.  Daar heb ik het geluk gehad om enkele persoonlijke objecten van Amerikaanse  soldaten te vinden. Voor mij begon hier het verhaal en heb ik steeds al het mogelijke gedaan om deze objecten terug te bezorgen aan de eigenaar of  zijn nabestaanden.


Enkele terugbezorgde objecten: 

William M. Howard

Ervin L. Roger

Joseph Fasolka



Toen ik ongeveer een tiental persoonlijke voorwerpen had kunnen terugbezorgen, werd ik gecontacteerd door de Amerikaanse Ambassade in België. Mijn inspanningen waren opgemerkt en ik werd samen met mijn vrouw  door Ambassadeur Gutman uitgenodigd voor lunch op de ambassade te Brussel.



Door tijdgesbrek ben ik momenteel enkel bezig met de Tweede Wereldoorlog in de omgeving van Mol en Geel. Mijn doel is om zoveel mogelijk  gesneuvelde soldaten een gezicht te geven en hun verhaal te vertellen, kortom ervoor te zorgen dat ze niet vergeten worden.


Naast mijn full time job ben ik redacteur en penningmeester van de Vereniging Vaderlandslievende Groeperingen  Mol. Daarnaast ben ik erkend gids en verzorg ik met veel plezier rondleidingen voor nabestaanden.



Majewski Dries



Reeds verscheidene jaren verdiep ik mij in onze lokale geschiedenis en de gebeurtenissen tijdens de Tweede Wereldoorlog. In het bijzonder houd ik mij bezig met de meidagen van 1940 en de Belgische oud-strijders.


Mijn grote passie en interesse gaat uit naar de gebeurtenissen aan de Vooruitgeschoven Stelling aan de Kempische kanalen. Ik kreeg er een bunker ter beschikking die ik tijdens rondleidingen met groepen bezichtig. Mijn vrije tijd gaat op aan het onderzoeken van verhalen die hiermee verband houden.


Naast mijn full time job ben ik redacteur van de Vereninging Vaderlandslievende Groeperingen Mol. Hiernaast ben ik als erkende gids werkzaam voor Toerisme Mol.



Krantenartikel

Boek:  De vergeten Monolieten

Govers Wim



Tijdens mijn jonge tienerjaren raakte ik geboeid door de militaire luchtvaart. Het was heerlijk wegdromen bij de avonturen van mijn stripheld “Buck Danny” en zijn kameraden. Daarnaast groeide de interesse in verhalen en gebeurtenissen uit de Tweede Wereldoorlog.


Met het ouder worden, gingen meer deuren voor me open. Bezoeken aan airshows en spottersdagen lieten me kennis maken met vliegtuigen uit het heden en het verleden. Het is telkens weer genieten als een Lancaster, B17 of een andere “warbird” door de lucht klieft.


Tijdens het lezen van het boekje “Oorlogsperikelen in Mol” merkte ik dat in onze gemeente meerdere vliegtuigen neergestort zijn in de periode ’40 – ’44. Hier en daar werden wat notities gemaakt en al snel werden deze aangevuld door flarden van verhalen die her en der naar boven kwamen.  Bij het verder uitpluizen van verhalen kwam ik in contact met Gil en Dries en werd door hen uitgenodigd om mee in de VVG (Verbroedering Vaderlandslievende Groeperingen) te komen en op deze manier een bijdrage te leveren om het oorlogsverleden van onze gemeente mee levendig te houden.


Naast mijn full time job ben ik redacteur en secretaris van de Vereninging Vaderlandslievende Groeperingen Mol.


Vandycke Stef

Vandenbergh Erwin


Als kleinzoon van Emiel Vandenbergh, een politiek gevangene die tijdens de Tweede Wereldoorlog in deportatie is overleden, en zoon van wijlen Frans Vandenbergh, voormalig voorzitter van VVG-Mol, voel ik een diepe morele plicht en roeping om het werk dat mijn vader, gedreven door onze zware familiegeschiedenis, is gestart verder te zetten.

Al tientallen jaren ben ik geboeid door (lokale) geschiedenis. Dit leidde tot een uitgebreid historisch onderzoek naar de periode waarin mijn grootvader werd gearresteerd tijdens een van de razzia’s in Mol en gedeporteerd naar verschillende nazi-concentratiekampen. Dit onderzoek resulteerde in het schrift ‘Ieder het Zijne’, waarin ik het lot van de Molse politieke gevangenen probeer te reconstrueren.

Met trots en passie heb ik van op de eerste rij meegewerkt aan de realisatie van de fotowand in de Martelarenstraat en nam ik het initiatief voor het plaatsen van een van de eerste Stolpersteine in Vlaanderen: twee gedenkstenen aan de ingang van De Zwaan, ter nagedachtenis aan de deportatie van twee Joodse minderjarigen.

De laatste jaren richt ik mij steeds meer op de studie van de collaboratie en repressie die Mol in die periode heeft gekend. Met deze inzet wil ik bijdragen aan het bewaren van de geschiedenis en het respecteren van de herinnering aan de slachtoffers.




Onze opvolging is alvast verzekerd!

Vandenberg Frans 


Wijlen voorzitter Vereniging Vaderlandslievende Groeperingen Mol.



Als oorlogswees  is het mijn grootste voldoening geweest om voorzitter te worden van de Verbroedering Vaderlandslievende Groeperingen (VVG).


Ouder  van vijf kinderen, stierf mijn vader van ontbering  in april 1945 in een concentratiekamp nabij Dachau.  Een familiedrama dat me steeds is bijgebleven. Die vreselijke oorlogsgebeurtenis  heeft me op weg gezet  om de herinnering aan de Tweede Wereldoorlog  bij vele lotgenoten en vooral bij de jeugd in gedachten te houden en verder uit te dragen.